sztu-ka-to-ra

sztukatora (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sztukator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztukatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
sztukatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sztukatorapojedyncza biernikmęski osobowy
sztukatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
sztukatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
sztukatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sztukatorommnoga celownikmęski osobowy
sztukatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
sztukatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sztukatorówmnoga biernikmęski osobowy
sztukatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sztukatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
sztukatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
sztukatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sztukatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
sztukatorzymnoga mianownikmęski osobowy
sztukatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz