sztur-ce

Szturce (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Szturc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szturcpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szturcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szturcapojedyncza biernikmęski osobowy
Szturcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szturcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szturcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szturcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Szturcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szturcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szturcommnoga celownikmęski osobowy
Szturcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szturcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szturcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szturcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szturcówmnoga biernikmęski osobowy
Szturcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szturcupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz