sztu-ro

Szturo (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szturo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szturachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szturamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szturąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szturępojedyncza biernikmęski osobowy
Szturopojedyncza mianownikmęski osobowy
Szturopojedyncza wołaczmęski osobowy
Szturommnoga celownikmęski osobowy
Szturowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szturowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szturówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szturówmnoga biernikmęski osobowy
Szturymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szturymnoga biernikmęski zwierzęcy
Szturymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szturypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szturzepojedyncza celownikmęski osobowy
Szturzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Szturo (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Szturo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szturopojedyncza mnoga mianownikżeński
Szturopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Szturopojedyncza mnoga celownikżeński
Szturopojedyncza mnoga biernikżeński
Szturopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Szturopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Szturopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz