sztwio-ro-ki

Sztwioroki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Sztwiorok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sztwiorokpojedyncza mianownikmęski osobowy
Sztwiorokapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sztwiorokapojedyncza biernikmęski osobowy
Sztwiorokachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sztwiorokamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sztwiorokimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sztwiorokimnoga biernikmęski zwierzęcy
Sztwiorokimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sztwiorokiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sztwiorokommnoga celownikmęski osobowy
Sztwiorokowipojedyncza celownikmęski osobowy
Sztwiorokowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sztwiorokowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sztwiorokówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sztwiorokówmnoga biernikmęski osobowy
Sztwiorokupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sztwiorokupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz