szty-ble-ty

sztyblety (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sztyblet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztybleciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sztybleciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
sztybletpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sztybletpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sztybletachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sztybletamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sztybletempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sztybletommnoga celownikmęski rzeczowy
sztybletowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sztybletówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sztybletupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sztybletymnoga mianownikmęski rzeczowy
sztybletymnoga biernikmęski rzeczowy
sztybletymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz