szty-let-ni-kach

sztyletnikach (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sztyletnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztyletnicymnoga mianownikmęski osobowy
sztyletnicymnoga wołaczmęski osobowy
sztyletnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
sztyletnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sztyletnikapojedyncza biernikmęski osobowy
sztyletnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
sztyletnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
sztyletnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
sztyletnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
sztyletnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
sztyletnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sztyletnikommnoga celownikmęski osobowy
sztyletnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
sztyletnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sztyletnikówmnoga biernikmęski osobowy
sztyletnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
sztyletnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz