szu-bar-ta

Szubarta (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szubart

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szubarciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szubarciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Szubartpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szubartapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szubartapojedyncza biernikmęski osobowy
Szubartachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szubartamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szubartempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szubartommnoga celownikmęski osobowy
Szubartowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szubartowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szubartowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szubartówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szubartówmnoga biernikmęski osobowy
Szubartymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szubartymnoga biernikmęski zwierzęcy
Szubartymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz