szu-ber

Szuber (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szuber

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szuberpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szuberapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szuberapojedyncza biernikmęski osobowy
Szuberachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szuberamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szuberempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szuberommnoga celownikmęski osobowy
Szuberowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szuberowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szuberowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szuberówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szuberówmnoga biernikmęski osobowy
Szuberymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szuberymnoga biernikmęski zwierzęcy
Szuberymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szuberzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szuberzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Szuber (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Szuber

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szuberpojedyncza mnoga mianownikżeński
Szuberpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Szuberpojedyncza mnoga celownikżeński
Szuberpojedyncza mnoga biernikżeński
Szuberpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Szuberpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Szuberpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz