szu-bie-nicz-ni-ka-mi

szubienicznikami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szubienicznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szubienicznicymnoga mianownikmęski osobowy
szubienicznicymnoga wołaczmęski osobowy
szubienicznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
szubienicznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szubienicznikapojedyncza biernikmęski osobowy
szubienicznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
szubienicznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
szubienicznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
szubienicznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
szubienicznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
szubienicznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szubienicznikommnoga celownikmęski osobowy
szubienicznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
szubienicznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szubienicznikówmnoga biernikmęski osobowy
szubienicznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
szubienicznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz