szu-bryt

Szubryt (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szubryt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szubryciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szubryciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Szubrytpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szubrytapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szubrytapojedyncza biernikmęski osobowy
Szubrytachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szubrytamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szubrytempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szubrytommnoga celownikmęski osobowy
Szubrytowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szubrytowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szubrytowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szubrytówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szubrytówmnoga biernikmęski osobowy
Szubrytymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szubrytymnoga biernikmęski zwierzęcy
Szubrytymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Szubryt (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Szubryt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szubrytpojedyncza mnoga mianownikżeński
Szubrytpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Szubrytpojedyncza mnoga celownikżeński
Szubrytpojedyncza mnoga biernikżeński
Szubrytpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Szubrytpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Szubrytpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz