szu-bry-tem

Szubrytem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szubryt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szubryciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szubryciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Szubrytpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szubrytapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szubrytapojedyncza biernikmęski osobowy
Szubrytachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szubrytamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szubrytempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szubrytommnoga celownikmęski osobowy
Szubrytowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szubrytowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szubrytowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szubrytówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szubrytówmnoga biernikmęski osobowy
Szubrytymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szubrytymnoga biernikmęski zwierzęcy
Szubrytymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz