szu-ler-ku

szulerku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szulerek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szulerekpojedyncza mianownikmęski osobowy
szulerkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szulerkapojedyncza biernikmęski osobowy
szulerkachmnoga miejscownikmęski osobowy
szulerkamimnoga narzędnikmęski osobowy
szulerkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
szulerkimnoga biernikmęski zwierzęcy
szulerkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
szulerkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szulerkommnoga celownikmęski osobowy
szulerkowipojedyncza celownikmęski osobowy
szulerkowiemnoga mianownikmęski osobowy
szulerkowiemnoga wołaczmęski osobowy
szulerkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szulerkówmnoga biernikmęski osobowy
szulerkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
szulerkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz