szu-mert

Szumert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szumert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szumerciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szumerciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Szumertpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szumertapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szumertapojedyncza biernikmęski osobowy
Szumertachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szumertamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szumertempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szumertommnoga celownikmęski osobowy
Szumertowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szumertowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szumertowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szumertówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szumertówmnoga biernikmęski osobowy
Szumertymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szumertymnoga biernikmęski zwierzęcy
Szumertymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Szumert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Szumert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szumertpojedyncza mnoga mianownikżeński
Szumertpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Szumertpojedyncza mnoga celownikżeński
Szumertpojedyncza mnoga biernikżeński
Szumertpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Szumertpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Szumertpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz