szur-ko

Szurko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szurko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szurcepojedyncza celownikmęski osobowy
Szurcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szurkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szurkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szurkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szurkępojedyncza biernikmęski osobowy
Szurkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szurkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szurkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szurkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szurkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Szurkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Szurkommnoga celownikmęski osobowy
Szurkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szurkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szurkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szurkówmnoga biernikmęski osobowy

Szurko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Szurko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szurkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Szurkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Szurkopojedyncza mnoga celownikżeński
Szurkopojedyncza mnoga biernikżeński
Szurkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Szurkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Szurkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz