szwed-ko

Szwedko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Szwedka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szwedcepojedyncza celownikżeński
Szwedcepojedyncza miejscownikżeński
Szwedekmnoga dopełniaczżeński
Szwedkapojedyncza mianownikżeński
Szwedkachmnoga miejscownikżeński
Szwedkamimnoga narzędnikżeński
Szwedkąpojedyncza narzędnikżeński
Szwedkępojedyncza biernikżeński
Szwedkimnoga mianownikżeński
Szwedkimnoga biernikżeński
Szwedkimnoga wołaczżeński
Szwedkipojedyncza dopełniaczżeński
Szwedkopojedyncza wołaczżeński
Szwedkommnoga celownikżeński

Szwedko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szwedka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szwedcepojedyncza celownikmęski osobowy
Szwedcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szwedkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Szwedkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szwedkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szwedkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szwedkępojedyncza biernikmęski osobowy
Szwedkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szwedkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szwedkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szwedkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szwedkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Szwedkommnoga celownikmęski osobowy
Szwedkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szwedkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szwedkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szwedkówmnoga biernikmęski osobowy

Szwedko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Szwedka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szwedcepojedyncza celownikżeński
Szwedcepojedyncza miejscownikżeński
Szwedekmnoga dopełniaczżeński
Szwedkapojedyncza mianownikżeński
Szwedkachmnoga miejscownikżeński
Szwedkamimnoga narzędnikżeński
Szwedkąpojedyncza narzędnikżeński
Szwedkępojedyncza biernikżeński
Szwedkimnoga mianownikżeński
Szwedkimnoga biernikżeński
Szwedkimnoga wołaczżeński
Szwedkipojedyncza dopełniaczżeński
Szwedkopojedyncza wołaczżeński
Szwedkommnoga celownikżeński

Szwedko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Szwedko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szwedkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Szwedkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Szwedkopojedyncza mnoga celownikżeński
Szwedkopojedyncza mnoga biernikżeński
Szwedkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Szwedkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Szwedkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Szwedko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szwedko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szwedcepojedyncza celownikmęski osobowy
Szwedcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szwedkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szwedkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szwedkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szwedkępojedyncza biernikmęski osobowy
Szwedkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szwedkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szwedkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szwedkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szwedkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Szwedkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Szwedkommnoga celownikmęski osobowy
Szwedkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szwedkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szwedkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szwedkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz