szy-pli-ku

szypliku (nazwa pospolita) rzeczownik łow.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: szyplik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szyplikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
szyplikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
szyplikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
szyplikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
szyplikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
szyplikimnoga mianownikmęski rzeczowy
szyplikimnoga biernikmęski rzeczowy
szyplikimnoga wołaczmęski rzeczowy
szyplikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
szyplikommnoga celownikmęski rzeczowy
szyplikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
szyplikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
szyplikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
szyplikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz