sęta-le

Sętale (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Sętal

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sętalpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Sętalpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Sętalapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Sętalachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Sętalamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Sętalemnoga mianownikmęski rzeczowy
Sętalemnoga biernikmęski rzeczowy
Sętalemnoga wołaczmęski rzeczowy
Sętalempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Sętalimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Sętalommnoga celownikmęski rzeczowy
Sętalowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Sętalupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Sętalupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz