sław-ko-wia-ny

sławkowiany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: sławkowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sławkowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
sławkowianmnoga biernikmęski osobowy
sławkowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
sławkowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
sławkowianiemnoga mianownikmęski osobowy
sławkowianiemnoga wołaczmęski osobowy
sławkowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
sławkowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sławkowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
sławkowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sławkowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sławkowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
sławkowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
sławkowianommnoga celownikmęski osobowy
sławkowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sławkowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
sławkowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz