słu-bi-czan

słubiczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: słubiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
słubiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
słubiczanmnoga biernikmęski osobowy
słubiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
słubiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
słubiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
słubiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
słubiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
słubiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
słubiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
słubiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
słubiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
słubiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
słubiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
słubiczanommnoga celownikmęski osobowy
słubiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
słubiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
słubiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz