słup-ni-ka-mi

słupnikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: słupnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
słupnicymnoga mianownikmęski osobowy
słupnicymnoga wołaczmęski osobowy
słupnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
słupnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
słupnikapojedyncza biernikmęski osobowy
słupnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
słupnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
słupnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
słupnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
słupnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
słupnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
słupnikommnoga celownikmęski osobowy
słupnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
słupnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
słupnikówmnoga biernikmęski osobowy
słupnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
słupnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz