ta-bi-nu

tabinu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: tabin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tabinpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
tabinpojedyncza biernikmęski rzeczowy
tabinachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
tabinamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
tabinempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
tabiniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
tabiniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
tabinommnoga celownikmęski rzeczowy
tabinowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
tabinówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
tabinupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
tabinymnoga mianownikmęski rzeczowy
tabinymnoga biernikmęski rzeczowy
tabinymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz