ta-bo-ry-tach

taborytach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: taboryta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
taborycimnoga mianownikmęski osobowy
taborycimnoga wołaczmęski osobowy
taboryciepojedyncza celownikmęski osobowy
taboryciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
taborytapojedyncza mianownikmęski osobowy
taborytachmnoga miejscownikmęski osobowy
taborytamimnoga narzędnikmęski osobowy
taborytąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
taborytępojedyncza biernikmęski osobowy
taborytopojedyncza wołaczmęski osobowy
taborytommnoga celownikmęski osobowy
taborytówmnoga dopełniaczmęski osobowy
taborytówmnoga biernikmęski osobowy
taborytymnoga mianownikmęski zwierzęcy
taborytymnoga biernikmęski zwierzęcy
taborytymnoga wołaczmęski zwierzęcy
taborytypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz