ta-bu-la-tur

tabulatur (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: tabulatura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tabulaturmnoga dopełniaczżeński
tabulaturapojedyncza mianownikżeński
tabulaturachmnoga miejscownikżeński
tabulaturamimnoga narzędnikżeński
tabulaturąpojedyncza narzędnikżeński
tabulaturępojedyncza biernikżeński
tabulaturopojedyncza wołaczżeński
tabulaturommnoga celownikżeński
tabulaturymnoga mianownikżeński
tabulaturymnoga biernikżeński
tabulaturymnoga wołaczżeński
tabulaturypojedyncza dopełniaczżeński
tabulaturzepojedyncza celownikżeński
tabulaturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz