ta-bu-re-to-wi

taburetowi (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: taburet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tabureciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
tabureciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
taburetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
taburetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
taburetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
taburetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
taburetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
taburetommnoga celownikmęski rzeczowy
taburetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
taburetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
taburetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
taburetymnoga mianownikmęski rzeczowy
taburetymnoga biernikmęski rzeczowy
taburetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz