tacz-ni-ku

taczniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tacznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tacznicymnoga mianownikmęski osobowy
tacznicymnoga wołaczmęski osobowy
tacznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
tacznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tacznikapojedyncza biernikmęski osobowy
tacznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
tacznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
tacznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
tacznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
tacznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
tacznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tacznikommnoga celownikmęski osobowy
tacznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
tacznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
tacznikówmnoga biernikmęski osobowy
tacznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
tacznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz