tam-bor-ma-jo-rom

tambormajorom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tambormajor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tambormajorpojedyncza mianownikmęski osobowy
tambormajorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tambormajorapojedyncza biernikmęski osobowy
tambormajorachmnoga miejscownikmęski osobowy
tambormajoramimnoga narzędnikmęski osobowy
tambormajorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tambormajorommnoga celownikmęski osobowy
tambormajorowipojedyncza celownikmęski osobowy
tambormajorowiemnoga mianownikmęski osobowy
tambormajorowiemnoga wołaczmęski osobowy
tambormajorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
tambormajorówmnoga biernikmęski osobowy
tambormajorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
tambormajorymnoga biernikmęski zwierzęcy
tambormajorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
tambormajorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
tambormajorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
tambormajorzymnoga mianownikmęski osobowy
tambormajorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz