ta-mu-le-wi-czu

Tamulewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Tamulewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tamulewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Tamulewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tamulewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Tamulewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Tamulewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Tamulewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tamulewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Tamulewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tamulewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Tamulewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Tamulewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tamulewiczommnoga celownikmęski osobowy
Tamulewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Tamulewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Tamulewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Tamulewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tamulewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Tamulewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Tamulewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz