tanc-mi-strzu

tancmistrzu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tancmistrz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tancmistrzpojedyncza mianownikmęski osobowy
tancmistrzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tancmistrzapojedyncza biernikmęski osobowy
tancmistrzachmnoga miejscownikmęski osobowy
tancmistrzamimnoga narzędnikmęski osobowy
tancmistrzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
tancmistrzemnoga biernikmęski zwierzęcy
tancmistrzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
tancmistrzemnoga mianownikmęski osobowy
tancmistrzemnoga wołaczmęski osobowy
tancmistrzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tancmistrzommnoga celownikmęski osobowy
tancmistrzowipojedyncza celownikmęski osobowy
tancmistrzowiemnoga mianownikmęski osobowy
tancmistrzowiemnoga wołaczmęski osobowy
tancmistrzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
tancmistrzówmnoga biernikmęski osobowy
tancmistrzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
tancmistrzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz