tan-det-ni-ka-mi

tandetnikami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tandetnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tandetnicymnoga mianownikmęski osobowy
tandetnicymnoga wołaczmęski osobowy
tandetnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
tandetnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tandetnikapojedyncza biernikmęski osobowy
tandetnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
tandetnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
tandetnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
tandetnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
tandetnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
tandetnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tandetnikommnoga celownikmęski osobowy
tandetnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
tandetnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
tandetnikówmnoga biernikmęski osobowy
tandetnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
tandetnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz