tan-gen-tu

tangentu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: tangent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tangenciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
tangenciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
tangentpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
tangentpojedyncza biernikmęski rzeczowy
tangentachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
tangentamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
tangentempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
tangentommnoga celownikmęski rzeczowy
tangentowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
tangentówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
tangentupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
tangentymnoga mianownikmęski rzeczowy
tangentymnoga biernikmęski rzeczowy
tangentymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz