ta-ra-bu-ry

Tarabury (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Tarabura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Taraburmnoga dopełniaczżeński
Taraburapojedyncza mianownikżeński
Taraburachmnoga miejscownikżeński
Taraburamimnoga narzędnikżeński
Taraburąpojedyncza narzędnikżeński
Taraburępojedyncza biernikżeński
Taraburopojedyncza wołaczżeński
Taraburommnoga celownikżeński
Taraburymnoga mianownikżeński
Taraburymnoga biernikżeński
Taraburymnoga wołaczżeński
Taraburypojedyncza dopełniaczżeński
Taraburzepojedyncza celownikżeński
Taraburzepojedyncza miejscownikżeński

Tarabury (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Tarabura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Taraburapojedyncza mianownikmęski osobowy
Taraburachmnoga miejscownikmęski osobowy
Taraburamimnoga narzędnikmęski osobowy
Taraburąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Taraburępojedyncza biernikmęski osobowy
Taraburopojedyncza wołaczmęski osobowy
Taraburommnoga celownikmęski osobowy
Taraburowiemnoga mianownikmęski osobowy
Taraburowiemnoga wołaczmęski osobowy
Taraburówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Taraburówmnoga biernikmęski osobowy
Taraburymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Taraburymnoga biernikmęski zwierzęcy
Taraburymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Taraburypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Taraburzepojedyncza celownikmęski osobowy
Taraburzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz