ta-ran-ty-zmu

tarantyzmu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: tarantyzm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tarantyzmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
tarantyzmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
tarantyzmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
tarantyzmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
tarantyzmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
tarantyzmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
tarantyzmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
tarantyzmommnoga celownikmęski rzeczowy
tarantyzmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
tarantyzmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
tarantyzmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
tarantyzmymnoga mianownikmęski rzeczowy
tarantyzmymnoga biernikmęski rzeczowy
tarantyzmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz