ta-ra-nu

taranu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: taran

słowoliczbaprzypadekrodzaj
taranpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
taranpojedyncza biernikmęski rzeczowy
taranapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
taranachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
taranamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
taranempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
taraniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
taraniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
taranommnoga celownikmęski rzeczowy
taranowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
taranówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
taranupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
taranymnoga mianownikmęski rzeczowy
taranymnoga biernikmęski rzeczowy
taranymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz