ta-ra-ro

Tararo (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Tarara

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tararapojedyncza mianownikmęski osobowy
Tararachmnoga miejscownikmęski osobowy
Tararamimnoga narzędnikmęski osobowy
Tararąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tararępojedyncza biernikmęski osobowy
Tararopojedyncza wołaczmęski osobowy
Tararommnoga celownikmęski osobowy
Tararowiemnoga mianownikmęski osobowy
Tararowiemnoga wołaczmęski osobowy
Tararówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tararówmnoga biernikmęski osobowy
Tararymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tararymnoga biernikmęski zwierzęcy
Tararymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tararypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tararzepojedyncza celownikmęski osobowy
Tararzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Tararo (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Tarara

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tararmnoga dopełniaczżeński
Tararapojedyncza mianownikżeński
Tararachmnoga miejscownikżeński
Tararamimnoga narzędnikżeński
Tararąpojedyncza narzędnikżeński
Tararępojedyncza biernikżeński
Tararopojedyncza wołaczżeński
Tararommnoga celownikżeński
Tararymnoga mianownikżeński
Tararymnoga biernikżeński
Tararymnoga wołaczżeński
Tararypojedyncza dopełniaczżeński
Tararzepojedyncza celownikżeński
Tararzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz