tar-bu-szu

tarbuszu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: tarbusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tarbuszpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
tarbuszpojedyncza biernikmęski rzeczowy
tarbuszapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
tarbuszachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
tarbuszamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
tarbuszemnoga mianownikmęski rzeczowy
tarbuszemnoga biernikmęski rzeczowy
tarbuszemnoga wołaczmęski rzeczowy
tarbuszempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
tarbuszommnoga celownikmęski rzeczowy
tarbuszowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
tarbuszupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
tarbuszupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
tarbuszymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz