tarcz-ko

tarczko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: tarczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tarczcepojedyncza celownikżeński
tarczcepojedyncza miejscownikżeński
tarczekmnoga dopełniaczżeński
tarczkapojedyncza mianownikżeński
tarczkachmnoga miejscownikżeński
tarczkamimnoga narzędnikżeński
tarczkąpojedyncza narzędnikżeński
tarczkępojedyncza biernikżeński
tarczkimnoga mianownikżeński
tarczkimnoga biernikżeński
tarczkimnoga wołaczżeński
tarczkipojedyncza dopełniaczżeński
tarczkopojedyncza wołaczżeński
tarczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz