tar-czy-lu-ki

Tarczyluki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Tarczyluk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tarczylukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Tarczylukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tarczylukapojedyncza biernikmęski osobowy
Tarczylukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Tarczylukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Tarczylukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tarczylukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Tarczylukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tarczylukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tarczylukommnoga celownikmęski osobowy
Tarczylukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Tarczylukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Tarczylukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Tarczylukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tarczylukówmnoga biernikmęski osobowy
Tarczylukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Tarczylukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz