tar-gar-ko

targarko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: targarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
targarcepojedyncza celownikżeński
targarcepojedyncza miejscownikżeński
targarekmnoga dopełniaczżeński
targarkapojedyncza mianownikżeński
targarkachmnoga miejscownikżeński
targarkamimnoga narzędnikżeński
targarkąpojedyncza narzędnikżeński
targarkępojedyncza biernikżeński
targarkimnoga mianownikżeński
targarkimnoga biernikżeński
targarkimnoga wołaczżeński
targarkipojedyncza dopełniaczżeński
targarkopojedyncza wołaczżeński
targarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz