tar-na-wat-czan

tarnawatczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tarnawatczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tarnawatczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
tarnawatczanmnoga biernikmęski osobowy
tarnawatczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
tarnawatczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
tarnawatczaniemnoga mianownikmęski osobowy
tarnawatczaniemnoga wołaczmęski osobowy
tarnawatczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
tarnawatczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tarnawatczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
tarnawatczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tarnawatczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
tarnawatczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
tarnawatczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
tarnawatczanommnoga celownikmęski osobowy
tarnawatczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
tarnawatczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
tarnawatczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz