tar-no-wi-cy-tu

tarnowicytu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: tarnowicyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tarnowicyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
tarnowicyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
tarnowicytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
tarnowicytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
tarnowicytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
tarnowicytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
tarnowicytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
tarnowicytommnoga celownikmęski rzeczowy
tarnowicytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
tarnowicytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
tarnowicytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
tarnowicytymnoga mianownikmęski rzeczowy
tarnowicytymnoga biernikmęski rzeczowy
tarnowicytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz