ta-rło-wian

tarłowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tarłowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tarłowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
tarłowianmnoga biernikmęski osobowy
tarłowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
tarłowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
tarłowianiemnoga mianownikmęski osobowy
tarłowianiemnoga wołaczmęski osobowy
tarłowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
tarłowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tarłowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
tarłowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tarłowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
tarłowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
tarłowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
tarłowianommnoga celownikmęski osobowy
tarłowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
tarłowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
tarłowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz