ta-rło-wian-ce

tarłowiance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: tarłowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tarłowiancepojedyncza celownikżeński
tarłowiancepojedyncza miejscownikżeński
tarłowianekmnoga dopełniaczżeński
tarłowiankapojedyncza mianownikżeński
tarłowiankachmnoga miejscownikżeński
tarłowiankamimnoga narzędnikżeński
tarłowiankąpojedyncza narzędnikżeński
tarłowiankępojedyncza biernikżeński
tarłowiankimnoga mianownikżeński
tarłowiankimnoga biernikżeński
tarłowiankimnoga wołaczżeński
tarłowiankipojedyncza dopełniaczżeński
tarłowiankopojedyncza wołaczżeński
tarłowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz