tech-ni-ku

techniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: technik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
technicymnoga mianownikmęski osobowy
technicymnoga wołaczmęski osobowy
technikpojedyncza mianownikmęski osobowy
technikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
technikapojedyncza biernikmęski osobowy
technikachmnoga miejscownikmęski osobowy
technikamimnoga narzędnikmęski osobowy
technikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
technikimnoga biernikmęski zwierzęcy
technikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
technikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
technikommnoga celownikmęski osobowy
technikowipojedyncza celownikmęski osobowy
technikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
technikówmnoga biernikmęski osobowy
technikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
technikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz