tem-pe-ran-cja

temperancja (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: temperancja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
temperancjapojedyncza mianownikżeński
temperancjachmnoga miejscownikżeński
temperancjamimnoga narzędnikżeński
temperancjąpojedyncza narzędnikżeński
temperancjemnoga mianownikżeński
temperancjemnoga biernikżeński
temperancjemnoga wołaczżeński
temperancjępojedyncza biernikżeński
temperancjipojedyncza celownikżeński
temperancjipojedyncza miejscownikżeński
temperancjipojedyncza dopełniaczżeński
temperancjopojedyncza wołaczżeński
temperancjommnoga celownikżeński
temperancjimnoga dopełniaczżeński
temperancyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz