te-no-ry-tu

tenorytu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: tenoryt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tenoryciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
tenoryciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
tenorytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
tenorytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
tenorytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
tenorytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
tenorytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
tenorytommnoga celownikmęski rzeczowy
tenorytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
tenorytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
tenorytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
tenorytymnoga mianownikmęski rzeczowy
tenorytymnoga biernikmęski rzeczowy
tenorytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz