ten-ta-to-rem

tentatorem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tentator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tentatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
tentatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tentatorapojedyncza biernikmęski osobowy
tentatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
tentatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
tentatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tentatorommnoga celownikmęski osobowy
tentatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
tentatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
tentatorówmnoga biernikmęski osobowy
tentatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
tentatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
tentatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
tentatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
tentatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
tentatorzymnoga mianownikmęski osobowy
tentatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz