te-nu-to-rze

tenutorze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tenutor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tenutorpojedyncza mianownikmęski osobowy
tenutorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tenutorapojedyncza biernikmęski osobowy
tenutorachmnoga miejscownikmęski osobowy
tenutoramimnoga narzędnikmęski osobowy
tenutorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tenutorommnoga celownikmęski osobowy
tenutorowipojedyncza celownikmęski osobowy
tenutorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
tenutorówmnoga biernikmęski osobowy
tenutorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
tenutorymnoga biernikmęski zwierzęcy
tenutorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
tenutorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
tenutorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
tenutorzymnoga mianownikmęski osobowy
tenutorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz