teo-dor-czyk

Teodorczyk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Teodorczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Teodorczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Teodorczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Teodorczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Teodorczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Teodorczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Teodorczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Teodorczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Teodorczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Teodorczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Teodorczykommnoga celownikmęski osobowy
Teodorczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Teodorczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Teodorczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Teodorczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Teodorczykówmnoga biernikmęski osobowy
Teodorczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Teodorczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Teodorczyk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Teodorczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Teodorczykpojedyncza mnoga mianownikżeński
Teodorczykpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Teodorczykpojedyncza mnoga celownikżeński
Teodorczykpojedyncza mnoga biernikżeński
Teodorczykpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Teodorczykpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Teodorczykpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz