teo-do-ro-wi-cze

Teodorowicze (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Teodorowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Teodorowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Teodorowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Teodorowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Teodorowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Teodorowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Teodorowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Teodorowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Teodorowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Teodorowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Teodorowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Teodorowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Teodorowiczommnoga celownikmęski osobowy
Teodorowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Teodorowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Teodorowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Teodorowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Teodorowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Teodorowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Teodorowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz