teo-do-ry-ka

Teodoryka (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Teodoryk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Teodorykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Teodorykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Teodorykapojedyncza biernikmęski osobowy
Teodorykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Teodorykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Teodorykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Teodorykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Teodorykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Teodorykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Teodorykommnoga celownikmęski osobowy
Teodorykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Teodorykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Teodorykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Teodorykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Teodorykówmnoga biernikmęski osobowy
Teodorykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Teodorykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz